Αποτέφρωση

Αποτέφρωση
Αποτέφρωση

Περίπου 225 χρόνια μετά την απόφαση της Γαλλίας να επιτρέψει την καύση των νεκρών (Αποτέφρωση) , η τροπολογία για τις αποτεφρώσεις πέρασε και από το Ελληνικό Κοινοβούλιο το 1987, όταν ο τότε δήμαρχος Αθηναίων Μιλτιάδης Έβερτ απέστειλε σχετική επιστολή στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος. Μετά από σχεδόν 20 χρόνια, το 2006, επιτράπηκε και στην Ελλάδα με την ψήφιση σχετικού νόμου (3448/2006, άρθρο 35) η αποτέφρωση σε όσους το επιτρέπουν οι θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. Εντούτοις δεν έχει προχωρήσει η υλοποίηση αυτής της νομικής πρόβλεψης καθώς παραμένει σε εκκρεμότητα το ζήτημα της   χωροθέτησης.

Σύμφωνα με το νομοσχέδιο που αφορά την αποτέφρωση των νεκρών,όσοι επιλέξουν να αποτεφρωθούν μετά θάνατον, θα πρέπει να γνωρίζουν, πως προτού παραδοθούν στις φλόγες θα αφαιρεθούν από τη σορό τους «πάσης φύσεως βηματοδότες», οι ενδυμασίες ή τα υποδήματα που περιέχουν ελαστικό ή πολυχλωριούχο βινύλιο, τα σκουλαρίκια, τα βραχιόλια, τα δακτυλίδια, τα γυαλιά, καθώς και κάθε ξένο υλικό το οποίο δεν είναι αποτεφρώσιμο. Ωστόσο, δεν θα ταλαιπωρηθούν μετά θάνατον με αφαίρεση των οδοντικών εμφυτευμάτων.

Τα φέρετρα τα οποία θα τοποθετούνται στον αποτεφρωτήρα θα πρέπει να είναι κατασκευασμένα από ξύλο, μπαμπού ή ανακυκλωμένο πεπιεσμένο χαρτί και ελεύθερα από οποιαδήποτε συντηρητική ουσία εμπλουτισμού ξύλου ή αναφλέξιμα αστάρια σε συνδυασμό με έγχρωμες επικαλύψεις ή βαρέα μέταλλα όπως ο ψευδάργυρος και ο μόλυβδος.

Η διαδικασία αποτέφρωσης περιλαμβάνει τη φόρτωση του φερέτρου στον αποτεφρωτήρα, τον περιορισμό των λειψάνων σε τέφρα και την τοποθέτηση αυτής σε τεφροδόχο. Η νομοθεσία απαγορεύει την πόντιση της τεφροδόχου (στην οποία περιέχεται η τέφρα) σε οποιοδήποτε ποταμό, λίμνη, υδατοφράκτη ή κανάλι μεταφοράς ύδατος.

Όσοι δεν θέλουν να ταξιδέψουν μετά θάνατον, έχουν την επιλογή να ταφούν στο λεγόμενο χώρο ενθύμησης, δηλαδή τον ειδικά διαμορφωμένο χώρο που θα βρίσκεται στα κέντρα αποτέφρωσης ή εντός οποιουδήποτε κοιμητηρίου (κήπο, συντριβάνι κ.λπ.).

Η τέφρα,μετά την καύση του λειψάνου, ό,τι απομείνει θα περάσει από κονιορτοποιητή υπολειμμάτων αποτέφρωσης, το οποίο στη πράξη είναι ένα μηχάνημα που κονιορτοποιεί όσα υπολείμματα έχουν στερεά μορφή.

Για να αποτεφρωθεί κανείς θα πρέπει να έχει κάνει μια έγγραφη δήλωση πριν πεθάνει, που να ξεκαθαρίζει πως επιθυμεί να αποτεφρωθεί. Εάν όχι, θα πρέπει να κάνει τη δήλωση αυτή ο σύζυγός του ή ο σύντροφός του (εάν έχει συνάφθει σύμφωνο συμβίωσης). Επίσης, απαιτείται πιστοποίηση του ιατροδικαστή, με την οποία βεβαιώνει πως τα αίτια του θανάτου του δεν χρήζει άλλης διερεύνησης και πως έχουν αφαιρεθεί εκείνα τα ιατροτεχνικά μέρη από το πτώμα, που είναι ακατάλληλα για αποτέφρωση.

Έχοντας αυτά τα δύο έγγραφα, θα πρέπει να συνταχθεί και μια ληξιαρχική πράξη εντός 60 ωρών από τη στιγμή που συνέβη το μοιραίο.

Εκκλησία και αποτέφρωση

Κατά την ορθόδοξη χριστιανική παράδοση η καύση των νεκρών δεν προσβάλλει άμεσα το δόγμα της Ανάστασης των νεκρών, προσβάλλει όμως το αίσθημα και το ήθος που καλλιεργεί το δόγμα αυτό.

Η Εκκλησία δε θα τελεί νεκρώσιμη ακολουθία και μνημόσυνο σε όσους αποδεδειγμένως και οικειοθελώς έχουν δηλώσει την επιθυμία για καύση του σώματός τους ενημερώνει τους πιστούς η Διαρκής Ιερά Σύνοδος (ΔΙΣ) της Εκκλησίας της Ελλάδος με εγκύκλιο που έστειλε στις ιερές μητροπόλεις.

Στην εγκύκλιο που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος, η Σύνοδος τονίζει πως «η Εκκλησία δεν δέχεται για τα μέλη της την αποτέφρωση του σώματος». Προσθέτει ότι «η αποτέφρωση του σώματος δεν είναι είναι σύμφωνη προς την πράξη και παράδοση της Εκκλησίας για θεολογικούς, κανονικούς και ανθρωπολογικούς λόγους».

Ακόμη, η Σύνοδος αναφέρει πως για να αποφευχθεί οποιαδήποτε, θεολογική, κανονική, ανθρωπολογική εκτροπή, «απαραίτητος είναι ο σεβασμός των θρησκευτικών πεποιθήσεων και η διακρίβωση της οικείας βουλήσεως του κεκοιμημένου και όχι η βούληση ή η δήλωση των οικείων του».

Η αποτέφρωση των νεκρών τυγχάνει σήμερα μεγάλης προτίμησης σε όλο τον κόσμο για διάφορους λόγους:

  • Απαλλάσσει τις οικογένειες των νεκρών από την υποχρεωτική εκταφή της σορού, τα αρνητικά συναισθήματα που προκαλεί η θέα των οστών ή η ατελής αποσύνθεσή της σορού.
  • Αποφεύγονται τα έξοδα κατασκευής – συντήρησης τάφου.
  • Αποφεύγεται η επιβάρυνση του περιβάλλοντος (γης, και υδροφόρου ορίζοντα) των νεκροταφείων τα περισσότερα των οποίων είναι εντός του οικιστικού ιστού των πόλεων και κορεσμένα.

«Πράσινο» φως στη δημιουργία Κέντρων Αποτέφρωσης Νεκρών (ΚΑΝ) άναψε η κυβέρνηση, με τροπολογία που κατέθεσε στο νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος, «Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας – Θεσσαλονίκης».

Οι προωθούμενες ρυθμίσεις, που υπογράφουν οι υπουργοί Εσωτερικών Αργύρης Ντινόπουλος, Ανάπτυξης Νίκος Δένδιας, Υγείας Μάκης Βορίδης και Περιβάλλοντος Γιάννης Μανιάτης, διαμορφώνουν ενιαίο νομοθετικό πλαίσιο, στο οποίο θα στηριχθούν οι δήμοι που θα αποφασίσουν την ίδρυση και λειτουργία αποτεφρωτηρίων.

Σημειώνεται επίσης πως οι διατάξεις απαγορεύουν την ίδρυση ΚΑΝ σε περιοχές αμιγούς κατοικίας, γενικής κατοικίας και πολεοδομικού κέντρου των υφιστάμενων εγκεκριμένων σχεδίων πόλεως.

Επιπροσθέτως, επιχειρείται η επίλυση προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα κοιμητήρια μεγάλων αστικών κέντρων, καθώς δίνεται η δυνατότητα στους δήμους που τα διαχειρίζονται, να δημιουργούν εντός αυτών «μονάδες αποτέφρωσης οστών νεκρών».